A gdyby tak uprościć swoją osobowość do neoplastycznego sposobu przedstawienia gdzie wszystko zamyka się w podstawowych barwach i prostych liniach, bez półtonów, bez półcieni?
Jaki wtedy byłby obraz kreujący się w odpowiedzialnych za to ośrodkach mózgu?
Czy nasze oczy odbijałby światło, a włosy latem miały rude refleksy?
Wszystko to takie proste tak szczere
Jak dąb jesteś szumiący wesoły
A ja w zielonej sukni
W naszyjniku z pereł
Czymże jestem
Bukietem jemioły
M.P.Jasnorzewska
To wbrew pozorom nie takie proste…. Wszystko jest bardzo złożone, nawet dym z papierosa ma swoje niuanse, niuanse są obecne w słowach obrazach, trzeba je tylko dostrzegać, kiedy już się to udaje i zaczynamy wszystko widzieć w systemie RGB następnie składając to w skomplikowana całość możemy być dumni z tego, że „wszystko to takie proste…”
No comments:
Post a Comment